Ars Cameralis Festiwal 2013
6-30.10.2012 news partnerzy bilety kontakt OdwiedĹş nas na Facebook

 

2012-11-22/19:00 Teatr Rozrywki, Chorzów

Spektakl teatralny: "Miranda" w wykonaniu: OKT/Wileński Teatr Miejski, reż. Oskaras Korsunovas Wernisaż wystawy fotografii i fragmentów spektakli Oskarasa Krosunovasa

 

 

"Na Islandii przygotowaliśmy bardzo plastyczną, bajkową metaforę. Burza daje się interpretować na wiele sposobów, w tamtej inscenizacji wyspa była teatrem, a sam Prospero – reżyserem. Po premierze zdałem sobie sprawę, że w przygotowałem ciekawą baśniową opowieść, ale coś mi umknęło, czegoś mi w spektaklu brakuje. Gdy wróciłem z Islandii - na marginesie: też wyspy - do Wilna, to wróciłem też do Burzy Szekspira" – opowiada reżyser. Kanwą dla nowego spektaklu okazał się polityczny kontekst Litwy, do niedawna – Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej."Związek Sowiecki był pełen takich wysp, jak ta z Burzy, na które zsyłani byli nie pogodzeni z systemem, często artyści". Szekspirowski klasyk posłużył więc Koršunovasowi do obliczenia rachunku zysków i strat upadłego ustroju, przeprowadzenia wiwisekcji społeczeństwa funkcjonującego w totalitarnym systemie. Lejtmotywem spektaklu jest motyw z "Jeziora łabędziego", baletu bez przerwy emitowanego w radzieckiej telewizji po śmierci Breżniewa. Baletnice na szklanym ekranie stały się w ZSRR sygnałem niepokojów. Reżyser na spotkaniu towarzyszącym Festiwalowi Szekspirowskiemu wspominał pucz Janajewa – w telewizji nadano "Jezioro łabędzie", a widzowie domyślili się, że dzieje się coś niedobrego, że trzeba wyjść na ulicę. Czy taka interpretacja "Burzy" zrozumiała jest poza granicami Związku Radzieckiego? W Polsce na pewno, reżyser zaznacza jednak, że wykreowany przezeń Prospero to uniwersalna postać politycznego dysydenta, co najwyżej przedstawiona w konkretnym wcieleniu. Jego Burza to odwieczny – i wciąż aktualizowany – dramat władzy i jednostki. a spektakle: Miranda na motywach Burzy Williama Szekspira oraz Na dnie Maksyma Gorkiego.

Oskaras Koršunovas zadebiutował jeszcze w czasie studiów na Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru, biorąc na warsztat teksty Daniila Kharmsa oraz Aleksandra Vvedenskiego, rosyjskich pisarzy awangardy z początku XX wieku. Powstała wówczas trylogia – Być Tam To Być Tu, Starucha oraz Witaj Nowy Roku Sonii (1990-1994) – zdobyła uznanie w kraju i za granicą, wprowadzając na litewską scenę nieznane przed upadkiem Żelaznej Kurtyny rozwiązania dramaturgiczne. Koršunovas stał się symbolem nowego litewskiego teatru, który ukształtował się nie tylko dzięki eksperymentalnym formom scenicznym, lecz również pod wpływem zainteresowania aktualną problematyką społeczno-polityczną. Reżyser zwrócił się ku współczesnemu sobie społeczeństwu, poszukującemu nowej tożsamości w czasach transformacji. Jeszcze w okresie pracy pod dachem Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego wystawił dwa współczesne dramaty: P.S. Files O.K., upolitycznioną reinterpretację bibilijnego mitu Abrahama autorstwa Sigitasa Parulskisa oraz ostatnią sztukę Bernard-Marie Koltèsa – Roberto Zucco. W 1999 roku założył niezależny teatr OKT, czyli Teatr Oskarasa Koršunovasa. Nowo powstała instytucja zaryzykowała niezależność od wszelkich dotacji oraz brak stałej sceny i zakwaterowania. Krok taki został podjęty z jednego powodu: chodziło o to, aby odciąć wszelkie powiązania z rzeczywistością teatralną tamtych czasów. Formatywną cechą nowej sceny miało być zaangażowanie społeczno-polityczne, poszukiwanie kontaktu z widzem, stronienie od estetycznego eskapizmu. W ciągu dwóch lat nowy teatr przygotował ogromny repertuar, zawierający zarówno dzieła współczesnej dramaturgii, jak i klasykę: Zakupy i Pieprzenie Marka Ravenhilla, Sen Nocy Letniej Szekspira (oba w 1999 roku), Ogień w Głowie (Feuergesicht) Mariusa von Mayenburga, Mistrza i Małgorzatę Michaiła Bułhakowa (oba w 2000 roku), Króla Edypa Sofoklesa (w 2002 roku), Romea i Julię Williama Szekspira (w 2003 roku), Grając Ofiarę Olega i Vladimira Presnyakovów (w 2005) i inne. Naczelne credo dotyczące repertuaru można przedstawić następującymi słowami: przedstawiać klasykę jak współczesną dramaturgię, a współczesną dramaturgię – jak klasykę. Dzieła te odniosły sukces także dzięki pracy silnego zespołu artystów: scenografa Jūratė Paulėkaitė, kompozytorów Antanasa Jasenki i Gintarasa Sodeiki, choreografa Vesty Grabštaitė, trupy aktorów OKT oraz utalentowanych aktorów z innych litewskich teatrów. W 2004 roku OKT zainicjował Wileński Międzynarodowy Festiwal Teatralny Sirenos.

Oskaras Koršunovas należy do pokolenia reżyserów, które przyciągnęło uwagę międzynarodowymi projektami i inicjatywami po upadku Muru Berlińskiego jako źródło energii nowego teatru. Od 1990 roku Oskaras Koršunovas wystawił około 30 sztuk, zarówno w teatrach litewskich, jak i zagranicznych. Przedstawienia reżyserowane przez Koršunovasa pojawiały się w trakcie tras na wielu międzynarodowych festiwalach w Europie, Ameryce, Azji i Australii. W ostatnich latach nawiązał bliskie kontakty z sąsiadującymi krajami: Polską, Łotwą, Rosją, Finlandią, Szwecją i Norwegią. W Sztokholmskim Królewskim Teatrze Dramatycznym oraz w Narodowym Teatrze w Oslo Koršunovas wystawiał dzieła Jona Fosse’go, Sary Kane oraz swoich ulubionych rosyjskich modernistów z ruchu Oberiu, sięgał również do klasyków, Williama Szekspira i Augusta Strindberga. W 2006 roku Oskaras Koršunovas otrzymał prestiżową nagrodę Europejskiej Unii Teatrów za Nową Rzeczywistość Teatru.

W ramach festiwalu Ars Cameralis przedstawione zostaną dwa spektakle: Miranda na motywach Burzy Williama Szekspira oraz Na dnie Maksyma Gorkiego.

 

Bilety: 35zł/50zł
już w sprzedaży za pośrednictwem Ticketpro.pl oraz Ticketportal.pl oraz w miejscach poszczególnych wydarzeń.


ticket pro ticket portal